အနတၱ ဗာလာနံ။

အနတၱ ဗာလာနံ။

ေအးစက္စက္ လက္တစ္စုံ.....
ဆိတ္ၿငိမ္တဲ႕ ထြက္သက္တခု.....
ေျပာင္းျပန္လည္ေနတဲ႕ ေသြးစီးေၾကာင္းေတြက  ပြတ္တုိက္သံ.....
သင္ယူခဲ႕ တဲ႔ ပညာေတြရဲ႕ က်ရႈံးသံ......
သက္တန္းတေလွ်ာက္ရခဲ႕တဲ႕ လူ႕ဘ၀ရဲ႕  သင္ခန္းစာတခ်ဳိ႕နဲ႕..
မပီျပင္၀ုိးတ၀ါး ျမင္ေနရတဲ႕ အနာဂါတ္တစ္ခု
.........
နာရီျပန္ "ႏွစ္ခ်က္"တီး
ႏႈတ္ကေန ရြတ္ေနတဲ႕    ငါ႕ရဲ႕ "ေလာင္းရိပ္"ကဗ်ာစာသား  တခ်ဳိ႕တ၀က္
တင္းက်ပ္လာတဲ႕ ရင္အစုံကုိ   လက္အစုံဖိလုိ႕
၀င္သက္တခုကုိ ျပင္းျပင္းရႈ
ၿပီးေတာ႕..
ျဖည္းျဖည္းခ်င္းဘဲ
ရႈသြင္းခဲ႕တဲ႕ ေလေတြကုိ ႏွာသီးဖ်ားကေန ႏွင္အထုတ္
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ စုပ္ထားတဲ႕   ငါ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ဟာ......
အသိမဲ႕စြာ ေျပေလ်ာ႕က်သြားတယ္.....

တုိးလုိက္ က်ယ္လုိက္ရႈိက္သံေတြနဲ႕အတူ...
တစ္စုံတရာကုိ ျပစ္ခ်ခြဲလုိက္တဲ႕... လူကုိ
ငါ...လူအုပ္ေနာက္ကေန ေငးေတးေတးနဲ႕ၾကည္႕ရင္း.....
အရာ၀ထၳဳတစ္ခုကုိ တင္တြန္းသြားတဲ႕  လွည္းဘီးေတြက တက်ီက်ီ ျမည္သံေပးၿပီး
ေလာင္ၿမိွဳက္ျခင္းကုိ ဆာေလာင္လုိ႕..

ေတြ႕ေနက် မ်က္ႏွာေတြက ဟန္ေဆာင္တဲ႕
"အႏုပညာ" ေတြနဲ႕အတူ အလုိမတူတဲ႕ "မ်က္ရည္"ေတြကုိ တြန္းထုတ္ေနၾကတယ္....

ငါ ျမင္လုိက္ပါတယ္..တံခါးေပါက္တစ္ခု
လူအားလုံးဟာရပ္လုိ႕   တစ္စုံတဦး အတြက္....
"ႏွေမ်ာတသ" တ႕ဲအၾကည္႕ေတြ.....
"ရႈတ္ခ်"တဲ႕ အၾကည္႕ေတြ.......
ဂရုဏာ၊ယူက်ဳံးမရျခင္း၊
"၀တၱရား" ေက် မ်က္လုံးေတြ.....
အၾကည္႕ေတြ အားလုံးစုစည္းၿပီးေတာ႕  လွည္းေပၚက "ေသတၱာ"ကုိ အဖြင္႕
"ေဖ်ာ" ခနဲ တုိက္လုိက္တဲ႕ ေလျပင္းတစ္ခ်က္နဲ႕ အတူ..
"တံခါး"ေပါက္ တစ္ခုထဲ သြတ္သြင္းခံလုိက္ရတဲ႕
ငါ႕ မိတၱဴဟာ......
"စကၠန္႕" ပုိင္းေလာက္ အၾကာမွာ
ေကာင္းကင္က တိမ္ခုိ တိမ္ေငြ႕ေတြၾကားကုိ
အသြင္းေျပာင္း ပုံရိပ္အျဖစ္  လြင္႕ကာ..၊လူးကာ..၊
ေလႏွင္ရာ...
တေရြ႕ေရြ႕ ေမ်ာပါ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီး
"နိဂုံး" ရဲ႕ "အဆုံး"ကုိ သရုပ္ျပသြားေတာ႕တာေပါ႕....


kyagee13@gmail.com

ကႀကီး။