တကယ္ဆုိရင္ေလ...။
တကယ္ဆုိရင္ေလ..
ငါက..
နင္႔ဆံပင္ေတြ "ငုိရင္" ဘီးတေခ်ာင္းနဲ႕
ၿဖီးသင္ေပးတတ္တယ္....။
တကယ္ဆုိရင္ေလ..
ငါက..
နင္႔ဆံပင္ေတြ "ငုိရင္" ဘီးတေခ်ာင္းနဲ႕
ၿဖီးသင္ေပးတတ္တယ္....။
တကယ္ဆုိရင္ေလ...
ငါက...
မ်က္၀န္းေတြရဲ႕ အလယ္
"အားငယ္ျခင္း" ေတြ သယ္လာတဲ႕ အခါ
နင္႕ပါးေပၚက ပုလဲေတြဖယ္
ငါ႕ လက္ေခ်ာင္းေတြ နင္႕အတြက္
ရိွခဲ႕ဖူးတယ္...။
တကယ္ဆုိရင္ေလ...
ႀကိဳမသိႏုိင္မယ္႕ ဘ၀ခရီးမွာ
ယုိင္နဲ႕ရင္ ထူေပး ၿပိဳလဲရင္တြဲေခၚ
ဘ၀အေဖာ္ အျဖစ္အၿမဲရိွ
ငါ ...နင္႕အတြက္ "ထာ၀ရ " ရိွတယ္....။
တကယ္ဆုိရင္ေလ...
နင္ နားမလည္ျခင္းေတြရဲ႕ "အဓိပၸါယ္"
"ခံစားမႈ႕"ေတြ သယ္လာတဲ႕
ဘာသာမဲ႕ "လိပ္ျပာ"ေတြကုိေတြ႕ရင္
ငါဆီကုိ နင္အေျပးလာ
နင္မသိတဲ႕ "ကဗ်ာ "ကုိေမးသင္႕တယ္...။.
တကယ္ဆုိရင္ေလ....
ငါက...
နင္႕မ်က္ႏွာမွာ အရုပ္ထင္ ေပညစ္ေနရင္ေတာင္
ငါ႕"ႏွလုံး" ကုိ ထုတ္
ငါ႕ "ေသြးေၾကာ" တခုကုိၿဖဳတ္လုိ႕
နင္႕အတြက္ လုပ္ေပးမယ္႕
"မ်က္ႏွာသစ္ေရ"
ငါေသရင္ေသပါေစ......
နင္ေပွ်ာ္ရင္ ေက်နပ္
ေနာင္...ဘ၀အဆက္....ဆက္
ငါ"ျဖည္းဆည္း"
ေနာင္သံသရာ ခရီးအတြက္
ငါမညည္းပါဘူး...
နင္အတြက္ဆုိ ငါမညည္းပါဘူးေလ။ ။
kyagee13@gmail.com(25.1.10)
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ငါအမွန္တရားနဲ႕ လူေတြရဲ႕ အျမင္။
အမွန္တရားမီးအိမ္ ခပ္မွိန္မွိန္နဲ႕
အမွားမ်ားၾကား ေလွ်ာက္လွန္းခဲ႕ရ
ငါ႕ဘ၀မွာ.... အမွန္အေၾကာင္း
ေကာင္းေကာင္းေျပာလည္း ပတ္၀န္းက်င္အျမင္
အမွားသာျဖစ္၍ အမွန္တရား
ငါ႕ဘက္မ်ားမွာ..... ဘယ္ေတာ႕မ်ားမွ ေပၚလာပါလိမ္႕.... .......
ကုိယ္လုိရာအေတြး ဆြဲကာေတြးလည္း
ဟုတ္၏ မွန္မူ ရိွပါခုလည္း
လူ႕ေရွ႕အမ်ား ငါခ်ေျပာက ၾကားေနတဲ႕နား လႊဲကာသြား၍
ငါ႕အား စုိက္ၾကည္႕
အဟိ႕..ဟိႏွင္႕ ရီပါေလေရာ...
(၂၈.၈.၁၉၉၆)
ဒါ..ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ကဗ်ာဆုိတာကုိ စသိစ/စေရးမိခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္က
မေတာက္တေခါက္ေရးဟန္ေလးပါ..။ သက္တန္းကေတာ႕ 14 ႏွစ္ရိွသြားပါၿပီ။
ဒါကၽြန္ေတာ္ (ရ)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က ေရးတဲ႕ ကဗ်ာေပါ႔.
ေမႀကီးအတြက္ ။
တုႏႈိင္းမဲ႕ေသာ ေမတၱာအလင္း
ေမွးမွိန္ကြယ္ေပ်ာက္ ညေနာက္ေနာက္ရဲ႕
အေရာင္ေအာက္မွာ ငါေလဆုံးရႈံး
သံေယာဇဥ္အရိွဆုံး အေမ႕ကုိေပါ႕... ....။
မယုံရဲစိတ္ ထိတ္ခနဲခုန္ ရင္အစုံမွာေလ
ၿပိဳက်ပ်က္စီး မတၱာတံတုိင္း
အက္ကြဲလႈိက္စား လဲၿပိဳပီေနာ္..
အံကုိႀကိတ္လုိ႕ လွမ္းကာသြားတဲ႕
ေျခလွန္းမ်ားရယ္ အဓိပၸါယ္မဲ႕
ဒီညအတြက္ေလ..။ ။
(၇) ႏွစ္လုံးလုံး ေအာက္ပုိင္းေသ၊မ်က္စိကြယ္ေနတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မိခင္
ေသဆုံးသြားတဲ႕ စ်ာပနရက္(၂၀.၂.၁၉၉၇) တြင္ ကေလးမက် လူႀကီးမက်
အေတြးေလးမ်ားနဲ႕ စပ္ခဲ႕ေသာ အေမ႕ ကဗ်ာပါ။
ေန႕မ်ားနဲ႕ေတြ႕ဆုံျခင္း။
ေန႕တစ္ဓူ၀ ရွာရေဖြရ
မနားရလဲ ၿပံဳး၍ေပ်ာ္ပါး
ဘ၀ သမား..... ငါ...။
သံေယာဇဥ္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္
လုိက္၍သြားေအာင္ သမုဒယႀကိဳး
ရစ္ပတ္တုိးတယ္... ...
ေငြလဲမရိွ ေပွ်ာ္ျခင္းမရိွ
ေပးစပ္ျခင္းသာ ရိွတဲ႕
ကဗ်ာသမား...
ျပကၡဒိန္ေန႕ရက္ မမွတ္တတ္ေအာင္
သြက္သြက္သယ္သြား သကၠရဇ္မ်ားေပါ႕။ ။
(6.12.1999_ )
တကယ္ေတာ႕....... ကဗ်ာေတြရဲ႕ စကားလုံးေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္စသိလာေအာင္
သင္ျပေပးခဲ႕ တဲ႕ လူကေတာ႕ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ
အင္းယာကန္ေရျပင္မွာ(၁၆.၁.၁၉၈၈) က ေသဆုံးသြားတဲ႕အကုိနဲ႕သူ႕ရဲ႕ ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ပါ။
ကဗ်ာဆုိတာကုိစသိစ အရြယ္ကေတာ႕ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတဲ႕အခါ
"ေလးလုံးစပ္"မွ "အလၤကာ" ကဗ်ာျဖစ္မယ္ဆုိတာႀကီးကုိ
ဆြဲကုိင္ပီေရးခဲ႕ဖူးပါတယ္။ဒါေပမယ္႕ တကယ္ေတာ႕ခံစားခ်က္ပါတဲ႕
ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္ဖုိ႕ "ကာရန၊္နေဘ၊ေလးလုံးစပ္၊၄..၃..၂၊၄..၂၊၄..၁၊ ၄..၃"ဆုိတဲ႕စနစ္နဲ႕အေၾကာင္းအရာမပါလဲ ခံစားမႈ႕ရဲ႕
ခံစားမႈ႕ အစစ္ေတြကုိဖြင္႕ခ်ေရးရင္ "ပုိစ္႕ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ" လုိ႕ေခၚလုိ႕ရပါတယ္
( (စကားခ်ပ္။) သုိ႕ေပမယ္႕...ကဗ်ာရဲ႕ နည္းနာစနစ္္ေတြကုိေတာ႕ ေက်ညက္ေနေအာင္ သိထားဖုိ႕ လုိပါတယ္...)
အဲဒီတုန္းက "ပုိစ္႕ေမာ္ဒန္" ဆုိတာမရိွသေလာက္နည္းေနပါေသးတယ္....။
၀ထၳဳစာေပဆုိတာ.... "တစိမ္႕စိမ္႕ရြာေနတဲ႕မုိး"...တမ်က္ႏွာ၀ထၳဳတုိေတြက "၀ုန္းခနဲ ရြာခ်ပီ တိတ္သြားတဲ႕မုိး"...
စာေပပညာရွင္တစ္ေယာက္က ဆုိမိန္႕ဖူးတာမွတ္သားဖူးပါတယ္.....။
အဲေတာ႕..ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေရးေနတဲ႕ ကဗ်ာဆုိတာဟာ ဘယ္လုိ"ႏႈိင္းဆမႈ႕"မ်ဳိးျဖစ္ႏုိင္မလဲ ..........၊
ကၽြန္ေတာ္အထင္ေတာ႕ မုိးႀကိဳးျပစ္ခ်လုိက္သလုိ...ခဏေလး အခ်ိန္တုိေလး အတြင္းမွာထိခုိက္မႈ႕မ်ဳိးလုိ႕ "ကဗ်ာ" ဆုိတာကုိ တင္စားခ်င္ပါတယ္ ...။
အဲ ......အေတြးအေခၚျခင္းမတူရင္ေတာ႕ ဘယ္လုိခံစားမႈ႕မ်ဳိး ႏႈိင္းယွဥ္သင္႕လဲဆုိတာကုိ ေျပာျပေစခ်င္ပါတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆကေတာ့
ကဗ်ာမွာ"ေဘာင္၊စည္း"ရွိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီေဘာင္ေတြ စည္းေတြကိုသတိထားဂရုစိုက္ၿပီးေရးရင္ ခံစားမွဳ႕ၿပည့္တဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ၿဖစ္မလာဘူးလို့ထင္ပါတယ္....။
ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ယူဆထင္ၿမင္ခ်က္ သက္သက္ပါ
ေက်ာ္ၾကားလိုမွဳ့ ၊ေအာင္ၿမင္လိုမွဳ့ ၊ေငြေၾကးရလုိမွဳ ့ေတြ အစသၿဖင့္ရလိုမွဳ႕
့ပါတဲ့"ကဗ်ာဖန္တီးမွဳ ့"ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကဗ်ာရဲ့စစ္မွန္တဲ့ ရသနဲ ့ ခံစားမွဳ ကို "ေရးဖြဲ ့ေဖာ္က်ဴးၿခင္း"မဟုတ္ဘူးလို ့ ကၽြန္တာ္ထင္ပါတယ္
တကယ္ေတာ့
ကဗ်ာဆိုတာ "ပကာသန"ေတြရဲ့ ဆန္ ့က်င္ဘက္ အႏုပညာရဲ့ "သီးၿခားရပ္တည္မွဳ "့လို
့ဆိုုရင္ .................?
kyagee13@gmail.com
ငါအမွန္တရားနဲ႕ လူေတြရဲ႕ အျမင္။
အမွန္တရားမီးအိမ္ ခပ္မွိန္မွိန္နဲ႕
အမွားမ်ားၾကား ေလွ်ာက္လွန္းခဲ႕ရ
ငါ႕ဘ၀မွာ.... အမွန္အေၾကာင္း
ေကာင္းေကာင္းေျပာလည္း ပတ္၀န္းက်င္အျမင္
အမွားသာျဖစ္၍ အမွန္တရား
ငါ႕ဘက္မ်ားမွာ..... ဘယ္ေတာ႕မ်ားမွ ေပၚလာပါလိမ္႕.... .......
ကုိယ္လုိရာအေတြး ဆြဲကာေတြးလည္း
ဟုတ္၏ မွန္မူ ရိွပါခုလည္း
လူ႕ေရွ႕အမ်ား ငါခ်ေျပာက ၾကားေနတဲ႕နား လႊဲကာသြား၍
ငါ႕အား စုိက္ၾကည္႕
အဟိ႕..ဟိႏွင္႕ ရီပါေလေရာ...
(၂၈.၈.၁၉၉၆)
ဒါ..ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ကဗ်ာဆုိတာကုိ စသိစ/စေရးမိခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္က
မေတာက္တေခါက္ေရးဟန္ေလးပါ..။ သက္တန္းကေတာ႕ 14 ႏွစ္ရိွသြားပါၿပီ။
ဒါကၽြန္ေတာ္ (ရ)တန္းေက်ာင္းသားဘ၀က ေရးတဲ႕ ကဗ်ာေပါ႔.
ေမႀကီးအတြက္ ။
တုႏႈိင္းမဲ႕ေသာ ေမတၱာအလင္း
ေမွးမွိန္ကြယ္ေပ်ာက္ ညေနာက္ေနာက္ရဲ႕
အေရာင္ေအာက္မွာ ငါေလဆုံးရႈံး
သံေယာဇဥ္အရိွဆုံး အေမ႕ကုိေပါ႕... ....။
မယုံရဲစိတ္ ထိတ္ခနဲခုန္ ရင္အစုံမွာေလ
ၿပိဳက်ပ်က္စီး မတၱာတံတုိင္း
အက္ကြဲလႈိက္စား လဲၿပိဳပီေနာ္..
အံကုိႀကိတ္လုိ႕ လွမ္းကာသြားတဲ႕
ေျခလွန္းမ်ားရယ္ အဓိပၸါယ္မဲ႕
ဒီညအတြက္ေလ..။ ။
(၇) ႏွစ္လုံးလုံး ေအာက္ပုိင္းေသ၊မ်က္စိကြယ္ေနတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕မိခင္
ေသဆုံးသြားတဲ႕ စ်ာပနရက္(၂၀.၂.၁၉၉၇) တြင္ ကေလးမက် လူႀကီးမက်
အေတြးေလးမ်ားနဲ႕ စပ္ခဲ႕ေသာ အေမ႕ ကဗ်ာပါ။
ေန႕မ်ားနဲ႕ေတြ႕ဆုံျခင္း။
ေန႕တစ္ဓူ၀ ရွာရေဖြရ
မနားရလဲ ၿပံဳး၍ေပ်ာ္ပါး
ဘ၀ သမား..... ငါ...။
သံေယာဇဥ္ေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္
လုိက္၍သြားေအာင္ သမုဒယႀကိဳး
ရစ္ပတ္တုိးတယ္... ...
ေငြလဲမရိွ ေပွ်ာ္ျခင္းမရိွ
ေပးစပ္ျခင္းသာ ရိွတဲ႕
ကဗ်ာသမား...
ျပကၡဒိန္ေန႕ရက္ မမွတ္တတ္ေအာင္
သြက္သြက္သယ္သြား သကၠရဇ္မ်ားေပါ႕။ ။
(6.12.1999_ )
တကယ္ေတာ႕....... ကဗ်ာေတြရဲ႕ စကားလုံးေတြကုိ ကြ်န္ေတာ္စသိလာေအာင္
သင္ျပေပးခဲ႕ တဲ႕ လူကေတာ႕ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕တစ္ဦးတည္းေသာ
အင္းယာကန္ေရျပင္မွာ(၁၆.၁.၁၉၈၈) က ေသဆုံးသြားတဲ႕အကုိနဲ႕သူ႕ရဲ႕ ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ပါ။
ကဗ်ာဆုိတာကုိစသိစ အရြယ္ကေတာ႕ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာေရးတဲ႕အခါ
"ေလးလုံးစပ္"မွ "အလၤကာ" ကဗ်ာျဖစ္မယ္ဆုိတာႀကီးကုိ
ဆြဲကုိင္ပီေရးခဲ႕ဖူးပါတယ္။ဒါေပမယ္႕ တကယ္ေတာ႕ခံစားခ်က္ပါတဲ႕
ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္ဖုိ႕ "ကာရန၊္နေဘ၊ေလးလုံးစပ္၊၄..၃..၂၊၄..၂၊၄..၁၊ ၄..၃"ဆုိတဲ႕စနစ္နဲ႕အေၾကာင္းအရာမပါလဲ ခံစားမႈ႕ရဲ႕
ခံစားမႈ႕ အစစ္ေတြကုိဖြင္႕ခ်ေရးရင္ "ပုိစ္႕ေမာ္ဒန္ကဗ်ာ" လုိ႕ေခၚလုိ႕ရပါတယ္
( (စကားခ်ပ္။) သုိ႕ေပမယ္႕...ကဗ်ာရဲ႕ နည္းနာစနစ္္ေတြကုိေတာ႕ ေက်ညက္ေနေအာင္ သိထားဖုိ႕ လုိပါတယ္...)
အဲဒီတုန္းက "ပုိစ္႕ေမာ္ဒန္" ဆုိတာမရိွသေလာက္နည္းေနပါေသးတယ္....။
၀ထၳဳစာေပဆုိတာ.... "တစိမ္႕စိမ္႕ရြာေနတဲ႕မုိး"...တမ်က္ႏွာ၀ထၳဳတုိေတြက "၀ုန္းခနဲ ရြာခ်ပီ တိတ္သြားတဲ႕မုိး"...
စာေပပညာရွင္တစ္ေယာက္က ဆုိမိန္႕ဖူးတာမွတ္သားဖူးပါတယ္.....။
အဲေတာ႕..ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေရးေနတဲ႕ ကဗ်ာဆုိတာဟာ ဘယ္လုိ"ႏႈိင္းဆမႈ႕"မ်ဳိးျဖစ္ႏုိင္မလဲ ..........၊
ကၽြန္ေတာ္အထင္ေတာ႕ မုိးႀကိဳးျပစ္ခ်လုိက္သလုိ...ခဏေလး အခ်ိန္တုိေလး အတြင္းမွာထိခုိက္မႈ႕မ်ဳိးလုိ႕ "ကဗ်ာ" ဆုိတာကုိ တင္စားခ်င္ပါတယ္ ...။
အဲ ......အေတြးအေခၚျခင္းမတူရင္ေတာ႕ ဘယ္လုိခံစားမႈ႕မ်ဳိး ႏႈိင္းယွဥ္သင္႕လဲဆုိတာကုိ ေျပာျပေစခ်င္ပါတယ္ ...။ ကၽြန္ေတာ့္အယူအဆကေတာ့
ကဗ်ာမွာ"ေဘာင္၊စည္း"ရွိပါတယ္ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီေဘာင္ေတြ စည္းေတြကိုသတိထားဂရုစိုက္ၿပီးေရးရင္ ခံစားမွဳ႕ၿပည့္တဲ့ကဗ်ာတစ္ပုဒ္
ၿဖစ္မလာဘူးလို့ထင္ပါတယ္....။
ဒါ ကၽြန္ေတာ့္ယူဆထင္ၿမင္ခ်က္ သက္သက္ပါ
ေက်ာ္ၾကားလိုမွဳ့ ၊ေအာင္ၿမင္လိုမွဳ့ ၊ေငြေၾကးရလုိမွဳ ့ေတြ အစသၿဖင့္ရလိုမွဳ႕
့ပါတဲ့"ကဗ်ာဖန္တီးမွဳ ့"ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ကဗ်ာရဲ့စစ္မွန္တဲ့ ရသနဲ ့ ခံစားမွဳ ကို "ေရးဖြဲ ့ေဖာ္က်ဴးၿခင္း"မဟုတ္ဘူးလို ့ ကၽြန္တာ္ထင္ပါတယ္
တကယ္ေတာ့
ကဗ်ာဆိုတာ "ပကာသန"ေတြရဲ့ ဆန္ ့က်င္ဘက္ အႏုပညာရဲ့ "သီးၿခားရပ္တည္မွဳ "့လို
့ဆိုုရင္ .................?
kyagee13@gmail.com
No comments:
Post a Comment