ထင္က်န္ဆဲ..။
ငါေလ.....
အင္အားနည္းေနတဲ႕ မုိးလင္းစ မနက္ခင္း တစ္ခုမွာ
ေ၀႕၀ါးေနတဲ႕ အရိပ္တစ္ခုကုိ ဆုပ္ကုိင္
လက္၀ယ္မရႏုိင္မွန္း သိလွ်က္နဲ႕ ဇြတ္မုိက္
တစုိက္မတ္မတ္ ဘဲ သူ႕ေနာက္လုိက္
အလြမ္းေသာင္ျပင္ တစ္၀ွိက္မွာ ရစ္၀ဲ
ရုိးတံမဲ႕ ပန္းကုိ ကုိင္ေနဆဲ ပဲ....။
ငါေလ.......
ရည္ရြယ္ရာမဲ႕ အခ်ိန္နဲ႕ တိမ္ေတြကုိ တားမိလုိ႕
သကၠရဇ္ ရထားက ငါ႕ကုိေက်ာ္ျဖတ္
လူကူးမ်ဥ္းၾကား တစ္ဖက္မွာ ငါရပ္ေနတယ္
ဒါေပမယ္႕........
ေခၽြးစုိစုိ တစ္စက္ မ်က္ႏွာေပၚက ျဖတ္သလား.......?
ပင္လယ္ေရငံ တစ္စက္ မ်က္ႏွာေပၚက ျဖတ္သလား.......?
ငါမသိဘူး.....။
ငါဟာ......
လရိပ္တစ္ဖက္မွာ ေနခဲ႕ဖူးလုိ႕
ေခါင္မုိးက က်လာတဲ႕ အလင္းေပ်ာက္ေတြကုိ
မရြံမေၾကာက္နဲ႕ ထုိင္ၾကည္႕
ေနရာတုိင္းမွာ......
အံ႕ၾသမွဳ႕ေတြရယ္........
အဆုံုးမသတ္ႏုိင္တဲ႕ ထြက္သက္ေတြ ရယ္......
ဇာတိမဲ႕ မီးေတြ ရယ္ဟာ..........
တစ္ကုိယ္လုံးကုိ ေလာက္ၿမိဳက္
ခႏၶာ တစ္၀ွိက္ ျပာက်ေနတာေတာင္
အလုိဆႏၵမဲ႕ နေဘ နဲ႕ ကာရံ ေတြ
ႏွလုံးသား နဲ႕ အတူထင္က်န္....
ရင္လွဳိင္းခတ္သံ မွန္မွန္ ဟာ
ရင္လွဳိင္းခတ္သံ မွန္မွန္ ဟာ
ငါ႕အတြက္ေတာ႕........
လက္ရိွမွာ အၿမဲ ""စိတၱဇ"" ဆန္ ေနတယ္......။ ။
ကႀကီး။ kyagee13@gmail.com(26.10.10)
No comments:
Post a Comment